Seigja

Article on other languages:

Seigja er eiginleiki kvikefna (vökva), sem lýsir andófi (viðnámi) þeirra við ytri kröftum, sem verka á efnið. Oftast er notast við aflfræðilega seigju, táknaða með μ og hreyfifræðilega seigju, táknaða með ν.

Skilgreining

Skerspenna τ í vökva er jöfn margfeldi aflfræðilegrar seigju μ og hraðastiguls:

\tau=\mu \frac{\partial u}{\partial y},

þar sem u er hraðinn í x-stefnu. Þessi skilgreining er oftast eignuð Isaac Newton.

Hreyfifræðileg seigja er skilgreind sem hlutfallið á milli aflfræðilegrar seigju og eðlismassa efnisins:

\nu = \frac {\mu} {\rho},

þar sem ρ er eðlismassi vökvans.

  Þessi tæknigrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.
Sótt frá „http://is.wikipedia.org/wiki/Seigja“

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.